Een proxy­ser­ver is een tus­sen­per­soon tussen een client (bij­voor­beeld een computer) en een doel­ser­ver, die verzoeken door­stuurt en ant­woor­den te­rug­stuurt. Deze kan worden gebruikt voor ano­ni­mi­se­ring, ver­be­te­ring van de be­vei­li­ging, beperking van de toegang of ver­snel­ling van ver­bin­din­gen door middel van caching.

Een proxy­ser­ver is een com­mu­ni­ca­tie-interface in een netwerk die tussen twee com­pu­ter­sys­te­men bemiddelt. De fun­da­men­te­le taak van de proxy­ser­ver is om namens een server verzoeken van clients te ontvangen en deze met zijn eigen IP-adres door te sturen naar de doel­com­pu­ter. Bij dit type com­mu­ni­ca­tie is er geen directe ver­bin­ding tussen de verzender en de ontvanger. Soms zijn het ver­zoe­ken­de systeem en de doel­com­pu­ter zich er niet van bewust dat ze met een proxy te maken hebben.

Hoe werkt een proxy­ser­ver?

Een proxy­ser­ver fungeert als tus­sen­per­soon tussen een client (bij­voor­beeld een computer of smartpho­ne) en de doel­ser­ver op het internet.

Wanneer een gebruiker een verzoek indient, bij­voor­beeld om een webpagina te openen, wordt dit niet recht­streeks naar de doel­ser­ver gestuurd, maar eerst naar de proxy­ser­ver. De proxy verwerkt het verzoek, kan het wijzigen of ana­ly­se­ren en stuurt het ver­vol­gens door naar de daad­wer­ke­lij­ke server. Zodra het antwoord van de doel­ser­ver bin­nen­komt, ontvangt de proxy dit, kan het opnieuw verwerken en te­rug­stu­ren naar de gebruiker.

Afbeelding: Schematic representation of how a proxy server works
A proxy server is an in­ter­me­dia­ry between client and server that forwards requests and responses.

Sommige proxy­ser­vers slaan veel­ge­vraag­de inhoud op in een cache om deze bij latere verzoeken sneller te kunnen leveren en de ser­ver­be­las­ting te ver­min­de­ren. Af­han­ke­lijk van de con­fi­gu­ra­tie kan de proxy ook net­werk­ver­keer filteren, bij­voor­beeld door bepaalde verzoeken te blokkeren of om te leiden. Bovendien kan de proxy het oor­spron­ke­lij­ke IP-adres van de gebruiker vervangen door zijn eigen IP-adres, zodat de doel­ser­ver alleen het IP-adres van de proxy ziet.

Wat is het verschil tussen proxy­ser­vers en VPN’s?

Een proxy­ser­ver en een VPN (Virtual Private Network) lijken op het eerste gezicht misschien ver­ge­lijk­ba­re functies te hebben, maar ze ver­schil­len in hun werking en be­scher­mings­ni­veau. Terwijl een proxy alleen het verkeer van in­di­vi­du­e­le ap­pli­ca­ties of brow­ser­ver­zoe­ken omleidt, ver­sleu­telt een VPN al het in­ter­net­ver­keer van het apparaat. Dit biedt een hogere pri­va­cy­be­scher­ming en beveiligt gegevens tegen af­luis­ter­po­gin­gen, zelfs in onveilige netwerken.

Een ander verschil zit in IP-maskering. Terwijl een proxy­ser­ver alleen het IP-adres voor spe­ci­fie­ke verzoeken wijzigt, vervangt een VPN het volledige IP-adres van de gebruiker. Bovendien zijn VPN’s vaak krach­ti­ger voor toe­pas­sin­gen waarbij vei­lig­heid cruciaal is, omdat ze gegevens be­scher­men tegen hackers en sur­veil­lan­ce­pro­gram­ma’s. Dit heeft echter ook invloed op de snelheid. VPN’s zijn over het algemeen langzamer dan proxy­ser­vers vanwege de extra ge­ge­vens­ver­sleu­te­ling. Proxy­ser­vers zijn daar­en­te­gen sneller en ge­mak­ke­lij­ker in te stellen.

Hoe een proxy­ser­ver instellen

Het instellen van een proxy­ser­ver is af­han­ke­lijk van het be­stu­rings­sys­teem of de toe­pas­sing die wordt gebruikt.

  • Windows: Op Windows kan een proxy­ser­ver worden ge­con­fi­gu­reerd via de net­werk­in­stel­lin­gen. Open In­stel­lin­gen, ga naar Netwerk en internet en selecteer het gedeelte Proxy. Daar kunt u een URL voor au­to­ma­ti­sche con­fi­gu­ra­tie invoeren of handmatig een proxy­ser­ver instellen met een IP-adres en poort.
  • macOS: Op macOS gebeurt de con­fi­gu­ra­tie via Sys­teem­voor­keu­ren onder Netwerk, waar de proxy­ser­ver wordt ge­ac­ti­veerd en ge­con­fi­gu­reerd in de ge­a­van­ceer­de opties.
  • Browser: In web­brow­sers kan de proxy­ser­ver worden ingesteld via de brow­serin­stel­lin­gen. Dit is vooral handig om net­werk­be­per­kin­gen te omzeilen.
  • Mobiele apparaten: Op mobiele apparaten wordt de proxy­ser­ver ingesteld onder de wifi-in­stel­lin­gen voor het be­tref­fen­de netwerk.
  • Be­drijfs­con­text: Voor bedrijven of grotere netwerken kan een proxy­ser­ver worden ingesteld op een aparte computer of firewall, vaak met ge­spe­ci­a­li­seer­de software zoals Squid of Microsoft Forefront TMG. Sommige proxy­ser­vers vereisen au­then­ti­ca­tie, waarbij een ge­brui­kers­naam en wacht­woord moeten worden ingevoerd. Na de con­fi­gu­ra­tie moet de ver­bin­ding worden getest door een webpagina te openen of het IP-adres te con­tro­le­ren om er zeker van te zijn dat de proxy­ser­ver correct func­ti­o­neert.

Voor- en nadelen van proxy­ser­vers

Proxy­ser­vers bieden tal van voordelen. Bijzonder op­mer­ke­lijk is de ano­ni­mi­se­ring, aangezien de proxy­ser­ver de IP-adressen van ge­brui­kers kan maskeren en zo hun iden­ti­teit op het internet beschermt. Bovendien maken proxy­ser­vers het mogelijk om webpagina’s in de cache op te slaan, wat het verkeer ver­min­dert en de laad­tij­den versnelt. Een proxy­ser­ver kan ook worden gebruikt voor load balancing, waarbij inkomende verzoeken over meerdere servers worden verdeeld om de belasting ge­lijk­ma­tig te verdelen.

In bedrijven en on­der­wijs­in­stel­lin­gen worden proxy­ser­vers vaak gebruikt om de toegang tot bepaalde websites te con­tro­le­ren en on­ge­wens­te inhoud te filteren. Ge­o­gra­fi­sche be­per­kin­gen kunnen ook worden omzeild met een proxy door de locatie van de gebruiker te wijzigen. Een ander voordeel is be­scher­ming tegen scha­de­lij­ke websites, aangezien de proxy­ser­ver verdacht verkeer kan blokkeren.

Er zijn echter ook enkele nadelen. Gratis of onveilige proxy­ser­vers kunnen een vei­lig­heids­ri­si­co vormen, omdat ze gegevens kunnen on­der­schep­pen en zelfs per­soon­lij­ke in­for­ma­tie kunnen ver­za­me­len. In te­gen­stel­ling tot VPN’s bieden veel proxy­ser­vers geen end-to-end-ver­sleu­te­ling, waardoor het verkeer kwetsbaar is voor on­der­schep­ping door derden. Bovendien kunnen proxy­ser­vers de in­ter­net­snel­heid vertragen als gevolg van een groot aantal ge­brui­kers of een slechte con­fi­gu­ra­tie. Sommige websites de­tec­te­ren en blokkeren proxy-IP’s, waardoor de toegang tot bepaalde inhoud beperkt blijft. Bovendien kan het opzetten van een eigen proxy­ser­ver in­ge­wik­keld zijn voor onervaren ge­brui­kers.

Voordelen Nadelen
✓ Ano­ni­mi­se­ring ✗ Be­vei­li­gings­ri­si­co bij gebruik van onveilige software
✓ Snel­heids­ver­ho­ging door caching ✗ Ver­tra­ging van de in­ter­net­snel­heid
✓ Toe­gangs­con­tro­le tot websites ✗ Ge­blok­keer­de proxy-IP’s ver­hin­de­ren soms onbedoeld de toegang
✓ Omzeilen van ge­o­gra­fi­sche be­per­kin­gen ✗ Soms geen end-to-end-ver­sleu­te­ling
✓ Blok­ke­ring van verdachte inhoud
✓ Load balancing

Toe­pas­sin­gen van een proxy­ser­ver

Er zijn ver­schil­len­de redenen om een proxy­ser­ver te im­ple­men­te­ren. Als tus­sen­per­soon tussen twee com­mu­ni­ca­tie­part­ners kan dit net­werk­on­der­deel een reeks extra functies uitvoeren.

Load balancing en filtering

Een proxy­ser­ver maakt ge­ge­vens­uit­wis­se­ling tussen twee systemen mogelijk, zelfs wanneer een directe ver­bin­ding on­mo­ge­lijk is vanwege in­com­pa­ti­be­le IP-adressen, bij­voor­beeldals het ene onderdeel IPv4 gebruikt en het andere de nieuwe IPv6-standaard. Gegevens die via een proxy worden omgeleid, kunnen ook worden gefilterd en in de cache worden op­ge­sla­gen om bepaalde web­con­tent voor klanten te blokkeren of verdachte ser­ver­ver­zoe­ken au­to­ma­tisch te weigeren.

Bovendien kan een proxy­ser­ver in het kader van load balancing inkomende verzoeken over ver­schil­len­de doel­sys­te­men verdelen om een redelijke totale net­werk­be­las­ting te ga­ran­de­ren. Daarnaast is een proxy­ser­ver een centraal onderdeel van de firewall en beschermt deze com­pu­ter­sys­te­men tegen aanvallen vanuit openbare netwerken.

Proxy als cache

Een andere stan­daard­func­tie van een proxy­ser­ver is caching. Om snel te kunnen reageren op te­rug­ke­ren­de verzoeken van een lokaal netwerk, slaat een goed ge­con­fi­gu­reer­de proxy­ser­ver tijdelijk een kopie van de gegevens die hij van servers op het internet ontvangt op in zijn cache. Veel­ge­vraag­de web­con­tent hoeft niet elke keer opnieuw te worden geladen, maar kan direct worden geleverd. Dit bespaart tijd en band­breed­te.

Band­breedte­con­tro­le en be­las­ting­ver­de­ling

Wanneer een proxy­ser­ver wordt gebruikt voor band­breed­te­be­heer, wijst deze vooraf ge­de­fi­ni­eer­de bronnen toe aan net­werk­clients op basis van de belasting. Dit zorgt ervoor dat in­di­vi­du­e­le ap­pli­ca­ties de band­breed­te niet volledig blokkeren. Als centrale interface maakt een proxy­ser­ver ook de her­ver­de­ling van resource-in­ten­sie­ve client­ver­zoe­ken of ser­ver­res­pon­sen over ver­schil­len­de systemen mogelijk, waardoor een ge­lijk­ma­ti­ge verdeling van de belasting binnen een com­pu­ter­net­werk mogelijk is.

Ano­ni­mi­se­ring

Aangezien proxy­ser­vers een directe ver­bin­ding tussen afzender en ontvanger ver­hin­de­ren, is het mogelijk om het IP-adres van een klant achter de com­mu­ni­ca­tie-interface te verbergen. Dit zorgt voor een zekere mate van ano­ni­mi­teit, aangezien ge­brui­kers naar buiten toe opereren met het IP-adres en de locatie van de proxy. In landen met strenge in­ter­net­cen­suur of beperkte toegang tot au­teurs­rech­te­lijk be­scherm­de inhoud worden soms proxy­ser­vers in het bui­ten­land gebruikt om ge­o­bloc­king te omzeilen.

Wat zijn de ver­schil­len­de soorten proxy­ser­vers?

Naast een algemene definitie van proxy cir­cu­le­ren er ver­schil­len­de be­na­min­gen voor ver­schil­len­de soorten proxy­ser­vers, die vaak niet duidelijk van elkaar worden on­der­schei­den. Ze hebben be­trek­king op de tech­ni­sche im­ple­men­ta­tie van de net­werk­com­po­nent en op toe­pas­sings­spe­ci­fie­ke ver­schil­len.

Forward- versus reverse-proxy

Proxy­ser­vers kunnen in twee rich­tin­gen worden ge­Ã¯m­ple­men­teerd. Een forward proxy dient om een client­net­werk te be­scher­men tegen invloeden van het internet. Als het doel­sys­teem, zoals een webserver, moet worden beschermd door een upstream proxy­ser­ver, wordt dit een reverse proxy genoemd.

  • Forward proxy (cli­Ã«nt­be­scher­ming): wanneer een proxy­ser­ver wordt ge­Ã¯n­stal­leerd als interface tussen een pri­vé­net­werk (LAN) en het internet, kunnen lokale apparaten effectief worden af­ge­schermd tegen invloeden van het openbare netwerk. Verzoeken vanuit het LAN worden door de proxy ontvangen en door­ge­stuurd met het IP-adres van de proxy als af­zen­der­adres naar de doel­ma­chi­ne op het internet. Ant­woord­pak­ket­ten van het internet worden dus niet naar de client in het LAN gestuurd, maar passeren ook de proxy­ser­ver voordat ze naar de daad­wer­ke­lij­ke be­stem­ming worden door­ge­stuurd. Over het algemeen fungeert de proxy­ser­ver als een controle-instantie. Over­een­kom­sti­ge be­vei­li­gings­sys­te­men hoeven niet op elke client in het netwerk te worden ge­Ã¯n­stal­leerd, maar kunnen op een be­heers­baar aantal proxy­ser­vers worden ge­Ã¯m­ple­men­teerd.
  • Reverse proxy (ser­ver­be­vei­li­ging): web­ser­vers kunnen ook extra worden beveiligd door een proxy­ser­ver te plaatsen voor toegangen vanuit het openbare netwerk. Clients vanuit het internet hebben geen directe toegang tot de doel­ma­chi­ne. In plaats daarvan worden verzoeken door de proxy­ser­ver ontvangen, ge­con­tro­leerd volgens ge­con­fi­gu­reer­de be­vei­li­gings­re­gels en door­ge­stuurd naar de ach­ter­grond­ser­ver als ze veilig worden geacht.

Ap­pli­ca­tie­ni­veau versus cir­cuit­ni­veau

Sommige proxy­ser­vers zijn technisch ontworpen om ge­ge­vens­pak­ket­ten te ana­ly­se­ren die aan hen worden door­ge­ge­ven voor door­stu­ren. Andere proxy-im­ple­men­ta­ties hebben echter geen toegang tot pak­ket­ge­ge­vens. In der­ge­lij­ke gevallen kunnen fil­ter­func­ties worden ge­Ã¯m­ple­men­teerd op basis van het IP-adres van de afzender en de ge­a­dres­seer­de poort.

  • Proxy op ap­pli­ca­tie­ni­veau: Een proxy op ap­pli­ca­tie­ni­veau bevindt zich op de ap­pli­ca­tie­laag (laag 7) van het OSI-re­fe­ren­tie­mo­del. Dit type proxy­ser­ver heeft functies om da­tapak­ket­ten te ana­ly­se­ren en deze te blokkeren, te wijzigen of door te sturen volgens vooraf ge­con­fi­gu­reer­de regels. Een proxy op ap­pli­ca­tie­ni­veau wordt ook wel een ap­pli­ca­tie- of ap­pli­ca­tie­fil­ter genoemd.
  • Proxy op cir­cuit­ni­veau: De proxy op cir­cuit­ni­veau werkt op de trans­port­laag (laag 4) van het OSI-re­fe­ren­tie­mo­del en kan daarom geen pak­ket­ge­ge­vens ana­ly­se­ren. Dit type proxy­ser­ver wordt meestal gebruikt als fire­wal­l­fil­ter­mo­du­le en maakt het mogelijk om ge­ge­vens­pak­ket­ten via poorten en IP-adressen te filteren. In te­gen­stel­ling tot de proxy op ap­pli­ca­tie­ni­veau kan de proxy op cir­cuit­ni­veau de com­mu­ni­ca­tie zelf niet be­Ã¯n­vloe­den. In plaats daarvan is de filtering gebaseerd op een alles-of-niets-principe. Ge­ge­vens­pak­ket­ten worden door­ge­la­ten of ge­blok­keerd.

Spe­ci­fie­ke versus generieke proxy­ser­vers

De clas­si­fi­ca­tie op basis van de termen ‘dedicated’ en ‘generic’ verwijst naar het feit of een proxy­ser­ver ver­ant­woor­de­lijk is voor slechts één com­mu­ni­ca­tie­pro­to­col (dedicated proxy) of dat de net­werk­in­ter­fa­ce dient als con­tact­punt voor alle com­mu­ni­ca­tie­pro­to­col­len (generic proxy).

  • Speciale proxy: Een speciale proxy­ser­ver is, zoals de naam al aangeeft, ge­con­fi­gu­reerd voor een specifiek com­mu­ni­ca­tie­pro­to­col. Meestal worden ver­schil­len­de speciale proxy­ser­vers parallel gebruikt voor ver­schil­len­de pro­to­col­len, zoals HTTP, FTP of SMTP.
  • Generieke proxy: in te­gen­stel­ling tot dedicated proxies is een generieke proxy­ser­ver niet ge­spe­ci­a­li­seerd en wordt deze gebruikt voor meerdere com­mu­ni­ca­tie­pro­to­col­len.

In de praktijk wordt een proxy op ap­pli­ca­tie­ni­veau meestal ge­Ã¯m­ple­men­teerd als een speciale proxy­ser­ver. Generieke proxy­ser­vers worden daar­en­te­gen gebruikt als proxies op cir­cuit­ni­veau. Bijgevolg worden de over­een­kom­sti­ge termen soms door elkaar gebruikt.

Ga naar hoofdmenu